what I really, really want

NRC Handelsblad, donderdag 7 juli 2016, pagina 10 van het Cultuur supplement: “Zijn vrouwen wel veilig op festivals?”

Als jij op dit moment een heel groot what-the-actual-fuck-momentje hebt is dat niet vreemd maar wacht even. Er is meer. Veel en veel meer.

Het is bijna een jaar geleden dat YouTube ‘ster’ Sam Pepper werd aangeklaagd wegens seksuele intimidatie en de eerste veroordeling in de Keulse aanrandingszaak is sinds afgelopen donderdag een feit, maar het lijkt erop dat we na drie feministische golven en bijna een eeuw aan eindeloos theeleuten over vrouwenrechten nog geen stap dichterbij seksegelijkheid zijn gekomen sinds het invoeren van het vrouwenstemrecht.

Volledige gelijkheid zullen we godzijdank nooit bereiken. Het is toch vooral fijner als vrouwen borsten hebben dan hun mannelijke tegenhangers (see what I did there?). En op het gebied van emotionele ontwikkeling kunnen mannen gelukkig nog heel veel leren van de vrouwen in hun omgeving. En ja, ik ben me ervan bewust dat dit hele makkelijke voorbeelden zijn om aan te geven dat we twee verschillende wezens van dezelfde soort zijn.

Helaas is de objectificatie van vrouwen nog steeds een heel groot issue. Een schare aan YouTube videos die het bekende catcalling in de straten van New York vastlegt is het simpele levende bewijs. Wat te zeggen over de how to kiss girls videos van tienersjappies die tijdens een volledig casual lijkend gesprek het meisje waarmee gepraat wordt spontaan op de beugelbek pakken? Links van deze videos vind je hier niet. Nooit niet.

Terug naar het NRC artikel met de shockerende kop. Vorig weekend werden op twee Zweedse festival, Putte i Parken en Bråvalla, respectievelijk 27 en 12 aangiften van aanranding gedaan. Op die laatste zelfs vijf meldingen van verkrachting. En Mumford and Sons boycot Bråvalla tot de organisatie maatregelen neemt om seksuele aanvallen op vrouwen in de toekomst te voorkomen. Verplichte chemische castratie aan de poort? Nu al zin om volgende zomer Zweedse festivals te hoppen.

De dames die aangifte deden zeggen slachtoffer te zijn van een groep mannen die hen omsingelden en betastten. “Diverse media melden dat de daders ‘jonge vluchtelingen’ zijn.” staat in het artikel te lezen. Vervolgens hebben de twee schrijfsters  onderzoek gedaan of zulke gevallen ook in Nederland voorkomen en vroegen ze verschillende festivalorganisatoren wat zij doen om de veiligheid van onze Hollandse meiden te waarborgen.

Hiermee hebben Claudia Kammer en Lisa Vos (ja, dit zijn de schrijfster en nee, ik ben absoluut niet bang voor repercussies) geen reet bijgedragen aan het debat over gelijke rechten en behandeling van vrouwen.

Sterker nog: het gesprek is volledig de verkeerde kant op geduwd. Wat maakt het uit van welke ethnische achtergrond de mogelijke daders zijn? Hoe kun je van festivals verwachten dit soort incidenten te voorkomen wanneer we blijkbaar niet eens het intellect hebben ontwikkeld om iedereen gelijk te behandelen?

De Duitse wetswijziging dan? Zal dat weerloze deernes beschermen tegen hitsig mannengedrag? Natuurlijk is het beter dat een vrouw geen baklading aan bewijs van verkrachting of aanranding moet aanvoeren, maar het strafbaar maken van ‘opmerkingen, betastingen en antänzen‘ (dat is precies waar het naar klinkt) criminaliseert elke flirtpoging die een onhandige gozer uitvoert. Zo probeer je een gesprekje aan te knopen en zo word je verhoord voor vermeende aanranding.

Waar het hier om gaat is een eeuwenlange onderdrukking van vrouwen in patriarchale samenlevingen wereldwijd. Voeg daar een vleugje minderwaardigheidsbeklevenig vanuit religieuze hoek aan toe en het resultaat staat op onze stoep: een algemeen aanvaardde denkwijze waarin mannen alles krijgen dat ze willen en vrouwen moeten vechten voor simpele dingen als gelijke lonen.

Het bezit van een penis is ook niet het grote pretje dat het lijkt te zijn. Al was het maar om het feit dat een meisje ‘wolf’ hoeft te roepen en het hele dorp uitloopt om de aangewezen jongen aan de hoogste boom te hangen. Zolang we op deze manier blijven hameren op het vreselijke onrecht dat vrouwen wordt aangedaan, zullen we nooit groeien als mensen of samenleving.

Wij zijn mensen. Wij allemaal. Werkend vanuit dat principe moet het makkelijk zijn anderen niet verkeerd te behandelen op basis van sekse, economische of ethnische achtergrond. Schreeuwende krantenkoppen en misleidende artikelen helpen niet om vrouwen en meisjes wereldwijd de rechten te doen opeisen die ze als mens verdienen.

Nee. Dan liever deze video van GlobalGoals.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s